DE BESTE HAVENVAKSCHOOL TER WERELD

 

ATTENTIE: HET ONDERSTAANDE VERSLAG
DATEERT VAN NOVEMBER 2010

---kabelgat weg, houtbewerking weg, metaalbewerking weg, fietsenstalling weg, allemaal plat---


DE GROTE AFBRAAK

De teloorgang van de Havenvakschool kan men opdelen in twee processen; allereerst de ontmanteling van dit unieke onderwijssysteem (jaren negentig) waarbij dit beste vormingsinstituut dat er in ons land ooit heeft bestaan (en wereldwijd was gekopieerd) werd geëlimineerd en op geheel andere wijze onherkenbaar werd geïntegreerd in het STC (Scheepvaart & Transport College).

Ook veel archieven verdwenen, administraties van personeels- en leerlingengegevens kregen de status “onvindbaar”, en nooit zou er (door de erfopvolger het STC) meer iets worden gedaan aan aandacht voor de oud-leerlingen en docenten van weleer. Het leek erop alsof de nieuwe bestuurders/managers wilden “afrekenen” met een verleden waarmee zij niet geconfronteerd wilden worden.

En de tweede Apocalyps, nog erger eigenlijk, voltrok zich in fysieke zin, te weten de afbraak van gebouwen en meer tastbare herinneringen waarvan sommige echt onnodig werden uitgestuft. Het opleidingsschip de “Jan Backx” moest eigenlijk al snel na het binnenvaren weer worden afgevoerd (evenals de naam, die momenteel in tal van nieuwe gebouwen nog slechts sporadisch is terug te vinden) omdat het schip financieel/technisch een enorme vergissing bleek te zijn geweest en ook niet meer voldoende aansloot bij nieuwe ontwikkelingen en werkmethoden in de havens.

Maar onbegrijpelijker nog, doch in het licht van het bovenstaande wellicht te verklaren, was de recente (2010 en  2011) ontmanteling van een deel van de roemrijke Havenvakschool aan de Waalhaven, te weten: het Oefenschip.

Uiteraard had dit monument op het droge voor de toekomst bewaard moeten blijven en ondergebracht kunnen worden bij een instantie als het Havenmuseum. Maar zelfs de gedachte daaraan lijkt niet te zijn opgekomen bij de STC-Bestuurders die een nieuw opleidingsgebouw met evenveel kosten best enkele tientallen meters verderop hadden kunnen plaatsen. Het verdwijnen van de Havenvakschool is dus een geschiedenis met een vlekje, zeg maar vlek.




 

Impressies van Oud-leerling John Verhoeven  van 15 november 2010 (en daarvoor)

 

En zo was het allemaal bedoeld en zo zou het er ook komen in 1959

 

GEEN MUSEUM

Het doet pijn. Erg veel pijn. Sinds half oktober 2010. De ontmanteling van de Havenvakschool aan de Waalhaven ging in een razend tempo. Weg met dat schip, moeten ze aan het Scheepvaart & Transport College hebben gedacht, zonder een seconde te hebben overwogen of het als museumstuk als herinnering aan het stukgoedoverslag uit voorbije jaren een prachtige rol had kunnen vervullen. Er was ruimte voor, en het had nagenoeg niets gekost.

Wat had het beroemde oefenschip in educatieve en historische zin nog veel kunnen betekenen voor komende generaties; historici, bewakers van cultuurgoederen, oud-havenarbeiders, gewone Rotterdammers en ook nieuwe generaties die iets op hadden kunnen steken van de arbeidsethos en technieken in het verleden.

Zoals bij bijna alles dat de verdwenen Havenvakschool betreft is het ook hier weer dat de nietsontziende bestuurders van het Scheepvaart & Transport College elke herinnering aan dat prachtige instituut willen elimineren, uitstuffen, deleten wat niet in hun geest of kraam te pas komt. Waarom toch. Wat is het voordeel ervan. Wij kunnen er werkelijk niets bij bedenken.

       Knipsel uit Het Vrije Volk (1964)

Het oefenschip werd ooit ontworpen door de heer L. Noordergraaf (rechts) die in 1964 overleed op 48 jarige leeftijd. Op zijn aanwijzingen werd de scheepssectie op ware grootte, compleet met mast, laadbomen, lierendek en hijslieren en aangrenzende laadruimten gebouwd, en waarmee praktische oefeningen in hijsen, overslaan en stuwen werden verricht.

Duizenden leerlingen maar ook vele tientallen instructeurs hebben sinds 1960 op dit schip hun specifieke arbeid verricht.

Het schip en de bijbehorende HVS-gebouwen genoten ook grote internationale belangstelling, en eigenlijk was dat zo tot de laatste dag.

Het is er niet meer. De fysieke Havenvakschool (later Prof. Rutten genaamd) is ter ziele.

Als er nog iemand is die de illusie heeft dat het tweede deel van de oude Havenvakschool aan de Waalhaven misschien zal overleven, dan zullen wij die vandaag bij hem en haar ontnemen. Het is augustus 2012 en de laatste fase van de ontmanteling van onze geliefde school heeft een aanvang genomen.

Wie het enigszins heeft gevolgd kent de stand van zaken. Het oefenschip is 1,5 jaar geleden al afgebroken, en daarvoor kwam in de plaats het nieuwe gebouw van de Havenvakschool dat later dit jaar zal worden geopend. 

En dan is voor de afbraak nu al het overige aan de beurt; de klaslokalen, de kantine, de voormalige sportzalen, binnenplaats, kortom de allerlaatste herinnering aan de Beste Havenvakschool ter Wereld wordt momenteel geëlimineerd.

Collega John Verhoeven die al eerder voor deze site dramatische foto’s maakte van de vernietiging van de school (zie daarvoor het tweede deel van deze uitvoerige pagina), bezocht met zijn toestel deze week de omstreden plek en doet illustratief verslag van de ramp die zich voltrekt.

Een ramp, jazeker, omdat de leiding van het STC, Scheepvaart & Transport College geen enkel onderdeel van de school als relikwie ter herinnering in stand wil houden. Zelfs het vermaarde oefenschip mocht niet bij het Havenmuseum worden ondergebracht.
ALLERLAATSTE FASE VAN VERNIETIGING
HAVENVAKSCHOOL

augustus 2012

ASBEST IN DE HAVENVAKSCHOOL

(zie ook Het Laatste Nieuws)

In dit kader de allerlaatste foto’s van de ontmanteling van de oude Havenvakschool aan de Waalhaven. Deze krijgen extra reliëf nu wat algemener bekend is dat er bij de school asbestgevaren waren. Niet dat velen daarvan op de hoogte waren, van de Oud-leerlingen eigenlijk niemand want nooit hebben wij er een signaal van ontvangen, maar de situatie was toch wel zo ernstig dat deze moet worden omschreven als “onacceptabele gevaren vanwege AANWEZIGE asbest”, zoals thans door het STC wordt vermeld als een van de redenen waarom de gebouwen plus het oefenschip moesten worden gesloopt.
Maar als het zo ernstig was waarom is er dan niets of nagenoeg niets over gepubliceerd door het STC. 
Enfin, zie hiervoor verder Het Laatste Nieuws waarin nader op de kwestie wordt ingegaan.

In dit kader de allerlaatste foto’s van de ontmanteling van de oude Havenvakschool aan de Waalhaven. Deze krijgen extra reliëf nu wat algemener bekend is dat er bij de school asbestgevaren waren. Niet dat velen daarvan op de hoogte waren, van de Oud-leerlingen eigenlijk niemand want nooit hebben wij er een signaal van ontvangen, maar de situatie was toch wel zo ernstig dat deze moet worden omschreven als “onacceptabele gevaren vanwege AANWEZIGE asbest”, zoals thans door het STC wordt vermeld als een van de redenen waarom de gebouwen plus het oefenschip moesten worden gesloopt.

Maar als het zo ernstig was waarom is er dan niets of nagenoeg niets over gepubliceerd door het STC.

Enfin, zie hiervoor verder Het Laatste Nieuws waarin nader op de kwestie wordt ingegaan.















Smaad en laster

En wat komt er naast de lege plaats straks voor in de plaats. Wij zagen in 2010 op de werktekening slechts een soort blokkendoos met lokalen, en nergens viel in het openbaar het hoe, wat, en waarom ervan in te zien. Komen er nieuwe simulatoren, en hoe zien die er dan uit, of verschijnen er alleen klaslokalen; dan had men beter aan renovatie kunnen denken met behoud van het oefenschip.

Voorlopig bleef het allemaal mist, want na de enorme scheldpartijen per e-mail aan ons adres heeft STC-voorzitter Hietbrink de communicatie met ons stilgelegd (overigens niet consequent). Hij is slechts genegen tot overleg als wij op deze plek onze kritische geluiden (die hij vertaalt in smaad en laster) staken en terugnemen.

Van juristerij heeft hij dus ook al weinig verstand. Smaad en laster zijn delicten en daarvoor moet hij bij justitie zijn. Eigenlijk verschilt dit alles niet veel met de toestand van voorheen, toen men ook al vergat middels reünies aandacht te besteden aan de oud-docenten en leerlingen van de Havenvakschool.

Toen men zelfs (zwart op wit) heeft gepoogd onze reünie voor oud-leerlingen en HVS-docenten van 2009 te voorkomen.

Een treurige gang van zaken dus, die waarschijnlijk pas zal veranderen met een wisseling van de wacht.

Het HVS-museum dat er nooit kwam. Bekijk in op deze plaats verdrietig, en met ons, hoe alles tegen de grond ging.









(Onder) - En zo namen wij met het strijken van de HVS-vlag in 2009 al definitief afscheid van de school, niet wetende dat de gebouwen en met name het oefenschip ook letterlijk voor de eeuwigheid zouden worden vernietigd.

Nog steeds denken wij met dankbaarheid terug aan Bob Dekker, de enig nog in levende zijnde docent van de eerste uren, die bereid was tot deze formele handelingen.

Bij die gelegenheid ontving hij ook de versierselen behorend bij de benoeming tot “Havenvakschooldocent voor het leven”.

En we spreken de wens uit dat die legende nog lang bij ons mag blijven.


Sinds maandag 7 september 1953































Links: nadat het vlaghijsen al in 1953 als eerste HVS aan de Maashaven was geindotruceerd, hier voor het eerst na de opening van de nieuwe school aan de Waalhaven.


Rechts: Voor het laatst rondom de vlag met veel dezelfde (oud)leerlingen (12 september 2009), en nu door Bob Dekker, docent van de eerste uren, het voor de laatste maal strijken van de vlag,

begeleid door een trompetter met “The Last Post”


 

Ter herinnering: voorafgaand aan de Havenvakschool aan de Waalhaven was voor de oorlog op dit terrein gevestigd het Vliegveld Waalhaven.


Vliegveld Waalhaven was het eerste vliegveld voor burgerluchtvaart van Europa bij de opening in 1920, want Schiphol was toen nog een militair vliegveld. Op de dag van de opening vertrok vanaf hier de eerste commerciële vlucht, een luchtpostvlucht naar Londen. Ook het eerste Nederlandse luchtvrachtvervoer vond vanaf dit vliegveld plaats in juni 1924. In de oorlog werd het vliegveld volledig verwoest. Dat verklaart waarom er op deze specifieke plaats ruimte was vrijgekomen om zo’n fantastische nieuwe school te bouwen + sintelbaan en wat er nog meer bij hoorde zoals het Oefenschip.

LOCATIE MET EEN GESCHIEDENIS