DE BESTE HAVENVAKSCHOOL TER WERELD

HVS-HELDEN
 

Hoe kan het toch zijn dat sommige directieleden en leraren uit een ver verleden een soort heldenstatus krijgen toegemeten als je de reacties van tientallen Oud-leerlingen mag geloven. Het waren toch eigenlijk heel gewone mensen die toevallig in een aantrekkelijke baan terecht waren gekomen.

Nee, dat is niet zo en dat is het wonderlijke aan de start van De Havenvakschool. Het leek erop alsof iedereen van buitensporig groot belang was, ervoor was uitgeselecteerd, en van nature begreep dat de uitdaging van het HVS-project een uitzonderlijke inspanning en levenshouding van hen vergden.

Links: Frans Kruis - De bedenker van de Havenvakschool

In de praktijk was dat soms anders, want niet elk directielid functioneerde naar behoren, en menig leraar moest het na korte tijd, al dan niet vrijwillig, al voor gezien houden.

Niettemin, en juist daardoor, kunnen wij de helden in vier groepen opsplitsen;

de voorbereiders, de directies, de grote onbekenden van achter de schermen, en de vermaarde docenten.

Natuurlijk zijn er veel meer personen die zich uiterst verdienstelijk hebben gemaakt voor de school en de bedoelingen ervan, maar er mag best even worden stilgestaan bij de hoofdrolspelers van de eerste uren.

DE VOORBEREIDERS

Allereerst de vier grondleggers en belangrijkste voorbereiders van het immense project.

Het zijn: Frans Kruis, Dr. J.Ph Backx, Dr. A.J. Teychiné Stakenburg en Prof. Rutten.

De geestelijke vader van de Havenvakschool Frans Kruis wordt elders op deze site al in het zonnetje gezet.  En datzelfde geldt voor Dr. Jan Backx.

Prof Rutten

Prof. Rutten (rechts) speelt een belangrijke rol in de laatste aanloopjaren (tot 1953) van de Havenvakschool en deed veel veldwerk om het reeds aangenomen idee ook uitvoerbaar te maken.

Eigenlijk deed hij er verschrikkelijk lang over, want de opdracht was hem door de SVZ (Dr. Backx) al gegeven in 1947. In 1969 zou als eerbetoon de school aan de Waalhaven zijn naam krijgen. Zijn “ministerstatus” had veel allure en werkte als PR-middel voortreffelijk om de Raad van Gedelegeerden van de Scheepvaart Vereniging Zuid te laten instemmen met de HVS-plannen. Dat laatste gebeurde op 7 juli 1953. Merkwaardig genoeg valt de naam van Rutten bij de totstandkoming van de Havenvakschool overal, maar geven diens rapporten, als ze al zijn te vinden, bijzonder weinig informatie over zijn bezigheden anders dan dat hij ook zelf korte tijd de werkvloer heeft bezocht en onder de indruk kwam van de zwaarte van het werk.

Eerder had hij dat al gedaan bij de “Ondergrondse Vakschool in Heerlen”, waar hij de kompels, de mijnarbeiders, had leren kennen.

In een later interview in het jubileumblad “De Brug” (onder) dat verscheen in januari 1978, doet Rutten verslag van zijn eerste kennismaking met de havens van Rotterdam waar hij in 1947 incognito zijn licht opstak. Een passage uit dat interview:


Dr. Stakenburg

Dr. Teychiné Stakenburg, werd uiteindelijk in de praktijk de grote animator van de Havenvakschool bij de Scheepvaart Vereniging Zuid. Hij onderscheidde zich bovendien nog eens in 1976 met zijn boek “Zakkendragers van Rotterdam”.

Hij was de zeer erudiete man die op de achtergrond ontzaglijk veel werk heeft verzet om de Havenvakschool in de praktijk te realiseren en er een achterban van havenondernemers voor te interesseren die aanvankelijk de pogingen het van de grond te krijgen met achterdocht en ongeloof allemaal passief hadden afgewacht.

Ook tal van andere publicaties van zijn hand bestaan er nog, maar een van de boeiendste is tevens het artikel dat hij schreef over Jan Backx (Dr. Johannes Philippus Backx), en dat komt in het kader van deze site goed uit, want een beter verhaal over Backx bestaat er eigenlijk niet.

Twee vliegen dus in één klap.

Bij zijn afscheid als secretaris van de Scheepvaart Vereniging Zuid (SVZ) In februari 1978 ontving Dr. Stakenburg de hoogste onderscheiding die een Rotterdammer ten deel kan vallen, de Van Oldenbarneveltpenning.

Bij deze gelegenheid zei Stakenburg:

“Ik ben geen rooie Stakenburg maar ik vind wel dat je een open oor moet hebben naar twee kanten. Backx was zich een liberaal voelende socialist. Ik voel mij een sociaal voelende liberaal”.

Een ander had niet beter de grote bezieling van de twee beroemde mannen kunnen omschrijven van de betrokkenheid met de positie van de havenwerker als Stakenburg nu zelf deed. Vandaar dat de beste beschouwing over de betekenis en het leven van Dr. Backx dan ook kwam van Dr. Stakenburg zelf.

Dus steek alsnog je licht op over Dr. J.Ph. Backx, en lees daar ook over zijn verhouding tot Prof. Rutten, dit alles betrouwbaar opgetekend door Dr. Stakenburg zelf waarmee je meteen ook met díe krachtige bestuurder hebt kennisgemaakt:

Lees hier diens referaat over Jan Backx.


DE DIRECTIES

 
Met dank aan Oud-leerling Peter Scheffers voor deze fantastische historische foto (waarschijnlijk de eerste prent uit de Havenvakschoolgeschiedenis met leerlingen erop).

Eigenlijk was de persoon rechts in 1953 de 1e beoogde directeur van de Havenvakschool, de heer Loedeman.

Helaas zou hij het maar kort volhouden, zodat we beter uit kunnen gaan van het team zoals hier verderop wordt beschreven.

Overigens, in het artikel over Baas Aarse is een foto te zien van het complete 1e lerarenteam van 4 personen.

 

Loedeman

Voorafgaand aan Koos van Katwijk heeft dus nog heel kort de heer Loedeman de post van Directeur bezet. En Van Katwijk was weer gehorig aan Dhr. A. Peters (rechts).


A. Peters 

De eerste Algemeen Directeur A. Peters, vervolgens zijn adjunct Koos van Katwijk en in aansluiting daarop onder Hans van der Wiele, eerst consulent en later directeur.

Eigenlijk was Directeur A. Peters geen echte directeur voor de Oud-leerlingen. Het was meer de PR-man voor de verre-buitenwereld en – landen aan wie hij het Havenvakschoolconcept met graagte wilde slijten. In menig film uit die tijd wordt hij sprekend opgevoerd, maar HVS-leerlingen kwamen hem niet vaak tegen hoewel er voor het foto-overzicht op deze site plotseling twee illustraties werden aangeboden waarop Peters aanwezig is bij een van de vele HVS-kampen.

Zijn wat bescheiden houding richting de leerlingen was wat merkwaardig want Peters was voorafgaand aan zijn bezigheden op de HVS districtscommissaris in Rotterdam van de padvinderij geweest.

Daardoor werden wél denkbeelden uit die hopmanwereld op de Havenvakschool doorgevoerd, zoals het vlaghijsen. Dat leidde vaak tot gemor bij de leerlingen maar de wijze waarop Baas Aarse (zie verderop) er gestalte aan gaf bediende toch vooral de lach en de discipline en daaraan was nu juist weer wel grote behoefte bij de jonge knullen.

Hoe men ook, evenzeer achteraf, tegen de heer Peters aankijkt – hij was in elk geval een warm pleitbezorger voor ons HVS-instituut. 

 

Koos van Katwijk

Degene die in het begin de dagelijkse leiding had over de Havenvakschool was Koos van Katwijk. Adjunct-Directeur Van Katwijk verwierf al snel de bijnaam Koos Kuch vanwege de sigarenstomp die hij immer tussen de lippen geklemd hield, maar dat lukte hem alleen maar door zich al proestend en hoestend daarvoor in te spannen. Koos Kuch dus.

Echter, deze malle bijnaam doet tekort aan zijn geweldige kwaliteiten. Van Katwijk was in de beginjaren niet alleen verantwoordelijk voor het totale praktische reilen en zeilen op de school, maar ook voor de aanname (en soms noodzakelijk snelle ontslag) van veel van de tientallen leraren die in aller haast gevonden moesten worden.

Over diens kwaliteiten, moderne inzichten en dynamische inzet voor het Havenvakschoolproject valt veel positiefs te melden, maar het best kan dat gedaan worden aan de hand van voorbeelden die ons door Oud-leerlingen werden toegezonden.

Op wangedrag stond straf, te weten inhouding van (een deel van het) zakgeld dat op de Havenvakschool werd verstrekt. Maar voor sommige knullen was dat zakgeld het enige motief geweest om zich als leerling aan te melden op de school vanwege de situatie thuis waar ouders zich geen zakgeld aan hun kinderen konden permitteren.

De straf was dus eigenlijk buitenproportioneel zwaar.

Hoe loste Koos van Katwijk dat op.

Met veel verbaal geweld zodat de halve school ervan hoorde deelde hij de ongelukkige mee dat er drie gulden van diens week-zakgeld zou worden ingehouden. Iedereen was geschrokken, verbijsterd en gegrepen door zoveel onmenselijk geweld en onrecht.

Vervolgens riep Koos Kuch even later in stilte het slachtoffer bij zich, pakte buiten het zicht van iedereen zijn portemonnee en stopte de zojuist berispte leerling uit eigen zak vier gulden toe, onder de noemer: dat was eens maar nooit weer, nooit meer doen hè. De gasten die dit overkwam werden de mildste en meest aangepaste leerlingen van de school en die geweldig leerzame en sociale daad weten zij zich na 50 jaar nog allemaal te herinneren. De kleine Van Katwijk was onvoorstelbaar populair.

Oud-leerling Henk Versteeg is nog een getuige hiervan. Hij liet ons per mail hij volgende weten:

“…Af en toe viel van Katwijk in (wij noemden hem ome Koos) als er een leraar ziek was, om ons les te geven, ik weet niet meer in welk vak dat was. In ieder geval een heel saai vak. Tijden de les leidden wij hem af en hij begon over zijn hobby en andere liefhebberijen te vertellen.

Het was diezelfde `ome Koos` waar ik een keer onenigheid mee had. Hij dreigde mij zelfs met het inhouden van 1 week zakgeldstraf. Na wat tegenargumenten van mijn kant liep het zelfs op tot 3 weken. Echter na een poosje kwam hij naar me toe gaf mij een klauwtje los geld en zei “hier Henkie, pak aan”.

Thuisgekomen bleek er iets meer in te zitten dan hetgeen hij heeft laten inhouden.

Een hele aardige man trouwens….”.

Een tweede techniek ligt gelukkig vastgeklonken in een fabelachtig prachtige foto die kleinzoon Peter van Katwijk (waarvoor zeer veel dank) ons heeft toegestuurd en hieronder uiteraard breed is te zien.

Soms is het fijn als noodzakelijke ophemelarij ook kan worden bewezen. Koos van Katwijk was een onvoorstelbare bridge-liefhebber. Dat sprak niet erg aan in een havensfeer van louter Klaverjassers. Maar om de onhandelbaarste knapen aan zich te binden nodigde hij soms de lastigste jongens bij hem thuis uit om bridgeles te komen nemen.

En daar volgde dan het subtiele spel van opvoeding, karaktervorming en sociale scholing; gewoon privé bij hem thuis.

De onderstaande foto is in dat kader een van de ontroerendste-, ja zelfs dramatische foto’s die wij op deze site kunnen plaatsen en ons beter aan Koos van Katwijk doen herinneren dan zijn eigen portret. Wat een schitterend tijdsbeeld van een man die begreep hoe soms met lastposten te handelen.

We zijn diens kleinzoon Peter er ook erg dankbaar voor, en willen graag weten wie de knullen zijn die hier bridgeles krijgen bij Directeur Koos van Katwijk thuis.

Hans van der Wiele

Dan de misschien overtreffende trap van waardering voor alle directies die ooit havenvakscholen hebben geleid: consulent en directeur Hans van der Wiele (rechts). Een boekwerk zou niet misstaan als nagedachtenis aan de al vroeg overleden buitengewoon sympathieke maar ook  strenge ex-marine-officier.

Er zijn mannen onder ons die hem, na tientallen jaren, eigenlijk nog elke dag missen. Dat blijkt ons uit de zeer vele e-mails die daarover reppen. Zijn uitvaart werd destijds dan ook bijgewoond door honderden droef gestemde vrienden, want dat waren ze geworden tijdens de Havenvakschool-periode toen hij daaraan leiding gaf.

Wij ruimen voor hem een aparte pagina in op deze Havenvakschool-site omdat alles wat jarenlang was voorbereid, overdacht en gehoopt hoe het zou moeten gaan met een Havenvakschool, door hem allemaal bleek te zijn begrepen en vervolgens in de praktijk gebracht.

Zonder anderen tekort te willen doen denken wij eigenlijk dat hij tezamen met Henk Aarse (vormingsleider) de meest getalenteerde personen zijn geweest waaraan het succes van de Havenvakschool tijdens die eerste tien á vijftien jaar te danken is geweest.

Ik denk namens de meeste Oud-leerlingen uit die jaren te kunnen spreken als ik vanuit het hart concludeer: wat waren wij toch eigenlijk bevoorrecht dat hun paden die van ons hebben gekruist in die jaren. Lees alles over Hans van der Wiele: hier.


DE ONBEKENDEN


L. Noordegraaf

En dan is er nog een groot aantal personen dat zich buitengewoon verdienstelijk heeft gemaakt voor de Havenvakschool maar waarvan geen leerling of oud-leerling ooit weet heeft gehad.

We lichten er één uit de lijst van anonieme persoonlijkheden omdat velen van ons er daarna eigenlijk hun vakkennis aan te danken hebben. Het is de heer L. Noordegraaf die al in 1964 overleed op 48-jarige leeftijd.

Wij werden door zijn dochter Elly Lathouwers Noordegraaf gewezen op een fragment uit het Vrije Volk van dat jaar zoals hieronder valt te lezen. Aan de vergetelheid ontrukt, zeggen we dan. Ontwerper van het leerplan en de bouwer van ONS schip.



DE LERAREN

 

En de belangrijkste groep helden betreft natuurlijk de leraren van het eerste uur die onwaarschijnlijk diepe indruk hebben gemaakt op zeer veel leerlingen van destijds. Oudgedienden die trouwens nu na ruim een halve eeuw nog moeiteloos zeeën van herinneringen over hen weten op te lepelen. Wij doen pogingen ze op deze site in de komende tijd allemaal ergens een plaats te geven, en met name op de pagina Oud-leerlingen want daar vertellen ze er zelf over, en volgens ons wordt er niemand overgeslagen.


Waldi Telgt

Maar, we kunnen er niet omheen, wie waren de beste, de leukste, de vriendelijkste, de knapste etc. etc., enfin, hoe stellen we vast wie de toppers waren. Wij hielden tegelijk met toezending van het reünie-inschrijfformulier een kleine enquête waarin de vraag was opgenomen:

Wie was mijn favoriete leraar/baas?


En dit is de TOP-VIJF:

1. Waldi Telgt

2. Bob Dekker

3. Henk Aarse

4. Hans van der Wiele

5. Visser (kabelgat)


Meteen daarna werden veel andere namen ook genoemd, met uitgebreide motiveringen erbij. Verderop zullen wij een aantal reacties van Oud-leerlingen publiceren. Voor de vijf bovenstaande toppers verwijzen we naar de linker kolom waar kan worden doorgeschakeld naar de aparte pagina’s over hen.

Maar hier al: wat is het toch, juist in deze tijd, opzienbarend en veelbetekenend dat een man als de zwarte Waldi Telgt hier onbetwist de lijst aanvoert.

Wat moet hij onschatbaar veel voor velen van ons betekend hebben om nu enkele jaren na zijn dood (2006 in Paramaribo) na een halve eeuw nog te worden herinnerd als de sublimatie van de ideale onderwijskracht.

Een man die helemaal niet uit onze cultuur kwam, misschien wel daarom, en door de oude generatie havenarbeiders maar vreemd werd bekeken. Let wel, Waldi kwam naar Nederland (1955) in een tijd toen Surinamers nog een even vreemde groepering vormden als nu in het Veluwse Garderen of het even verderop gelegen Staphorst.

Een zwarte man die vervolgens “baas” moest worden genoemd. Dat kon niet goed gaan. Maar het ging beter dan met welke andere leerkracht dan ook. Mysterieus? Nee, want het ging bij Telgt juist niet om de huidskleur. Hij bracht wat anders mee.

Draag bij aan de pagina die over en voor hem is bedoeld.


Bob Dekker

De nagenoeg even populaire Bob Dekker (rechts) leeft gelukkig nog en als zijn gezondheid in orde blijft hopen wij hem zelfs op de a.s. reünie te treffen.

Eigenlijk is zijn eigen zeer uitvoerige bijdrage aan deze site voldoende om zijn populariteit te kunnen verklaren.

Bovendien is hij momenteel de laatste der Mohikanen, want er zijn voor zover wij weten geen leerkrachten meer in leven die de eerste jaren van de Havenvakschool aan de Maashaven nog hebben meegemaakt.


Henk Aarse

En wat te denken van Henk Aarse, de beste vormingsleider na de Tweede Wereldoorlog, en wat een geluk voor ons dat juist hij op die Havenvakschool terecht kwam: als één van de vier eerste leraren.

Op grond van zijn enorme verdiensten elders in het jeugdwerk, werd hij persoonlijk door Dr. Stakenburg (secretaris van de Stichting Vakopleiding Havenbedrijf) aangezocht om naar de Havenvakschool te komen en een model te ontwerpen en uit te voeren waardoor de Rotterdamse jeugd zich aangesproken voelde (en hun ouders). Het was een schot in de roos.

Wij beschikken over passages uit zijn dagboeken van destijds en natuurlijk valt het belangrijkste daarvan te lezen op de pagina die hiernaast op zijn naam is aan te vinken.

Aarse is nostalgie. Aarse is emotie. Nooit vergeten mag worden: Baas Aarse is voor velen van ons de redding geweest. 

Rechts: Een zeldzame vastlegging van de “rookgeneratie”. Baas Aarse bij zijn afscheid in 1963 gezeten naast “zijn baas” Koos van Katwijk die op zijn beurt de bijnaam Koos Kuch had verworven vanwege zijn onafscheidelijke sigarenstomp in de mond die hem tot een niet aflatende hoestbui bracht.

Slecht voorbeeld deed slecht volgen – er werd waanzinnig veel afgepaft op die Havenvakschool (vanaf 13-jaar);

voornamelijk half zware (Drum of Samson)- en zware (Van Nelle) shag.


Baas Visser

En is het verwonderlijk dat Baas Visser in deze top 5 terecht kwam? Natuurlijk niet. De liefste man met de grootste handen uit het bestaan van de Havenvakschool. Van huis uit was hij geen leraar, maar die tekortkoming ving Visser geheel op met een ongekende sociale warmte richting zijn pupillen en behoorlijke hardheid tijdens afmattende roeilessen.

Zijn pagina is een van de kortste – want nu nog weten we eigenlijk van hem persoonlijk het minst terwijl hij zo positief voor allen van ons misschien het meest aanwezig was. Aan de Oud-leerlingen dus het verzoek alles over hem te melden dat bij anderen nog onbekend was.

Het markante portret van de liefste man met de grootste handen: Baas Visser.

Hij had geen voornaam, althans die is ons nooit bekend geworden. Collega’s spraken hem met mijnheer en U aan en de leerlingen gewoon met Baas. En in zijn kabelgat was dat er maar één.

Van didactiek had Baas Visser nooit gehoord; het was een natuurtalent. Problemen met leerlingen loste hij op door iemands nekvel even te beroeren of nog effectiever door zo’n lastpost tijdens roeiles in de Waalhaven een paar uur op een dukdalf te plaatsen. Dat hielp. Zijn verzoek aan de overigen aan boord was wel dit niet te melden aan de schoolleiding.

We zouden niet durven. De term “lieve man” was niet zo gebruikelijk in die dagen in het havenmilieu. Toch was hij het, de liefste nog wel. En daar kunnen we nu uit groot respect rond voor uitkomen. Nabestaanden hebben wij nog niet kunnen vinden, maar mochten er lezers zijn die meer weten van de laatste jaren van Baas Visser meldt het alsjeblieft aan ons adres voor plaatsing naast zijn foto hier.



Populaire leraren/bazen

Onderstaand antwoorden van slechts enkele van sommige oud-leerlingen op de vraag wie de beste “baas” was, waarbij de veelal foutieve spelling van de namen hier gehandhaafd blijft omdat dit tegelijk iets zegt zegt over de geheugenwerking gedurende meer dan vijftig jaar.

Wij zien bijvoorbeeld meteen al hier Aad van Meggelen (rechts), na het tijdperk Van der Wiele, directeur van de Prof. Rutten, en thans (2009) nog onder ons.

Helaas kon Van Meggelen niet bij de reünie van 2009 aanwezig zijn vanwege zijn ernstig zieke vrouw die hij op dat moment niet kon verlaten c.q. diende te verzorgen. Wij begroeten hem graag in de toekomst bij nieuwe activiteiten.


 

Peter Kieviet: Heer Aarse en  Van Zutphen

John Grootegoed: Reingoud metaal, Dekker geschiedenis, Pols gym

Henk Leentvaar: Aartse Dekker Jilleba

Gerrit ’t Jong: Visser, Pols, Philips, Reingauwd.

Chris Braun: Vreeswijk

Luuk Hofma:  Baas Visser, tijdens het schiemanswerk en roeien, Leraar Limpens die altijd mini sigaretjes draaide ondank het rookverbod van de arts, Leraar Bezemer en uiteraard okkonoot Telgt,

Frans van den Bosch: telgt & visser

Sietze Dries: Bezemer, Telligt, Waaies, Hamelink

Henk Hoornweg: V.D WIELE

Jaap Koen: Hr Telgt

Dick Coppens: Dhr. Visser, Bezemeer, Verzeijl, Telgt

Leo van Hoorn: Dekker, Deering

Jan de Groot: Dhr. Mentink

Henk Verhagen: Telgt ( of ik het goed schrijf weet ik niet ) was in ieder geval een leraar met een getint uiterlijk.

Ton Peters: B.Dekker, H.Deering, W.Telgt, L.Maagdenburg, Bezemer

Willem Rom: Groenendijk

Jan Brouwers: Telgt, Dekker, Maagdenberg

Cor Oosthoek: Waldi Telgt, Bob Dekker en Hans v.d.Wiele, ook instructeurs uit die tijd: Nelis Bourguignon en Henk van 't Houdt , welke later leerlingstelsel administrateur werd en ik zijn taak als instructeur kort erna over nam.

Jens Richnov: Dhr. Van Mechelen, Dhr. Telgert

Drikus Romunde: dhr telg en baas Karel Scholls

Dirk Coenen: Waldi Telgt havenleer, Visser kabelgat. Reijngoud  & Heezen werkplaats, Aarse oa.kampen Amerongen,

Broers v. Zutphen sport.

Fred van der Waals: Van Zeyl

Joop van Berkel: Helaas ken ik zijn naam niet meer herinneren van Havenleer (niet een zekere Limpens ) maar een toen blonde man komende van de Zeevaartschool. Deze had gevaren op de grote vaart en kustvaart. Verhalen over Symetrisch Koppel en uitleg Draft-Servey van Zeeschepen maar, ik ben het kwijt  ( leeftijd ? )

Jan van der Ent: Dekker

Albert Neef: Bob Dekker, Deering

Leo Dirks: Telgt

José Dingemans: Meneer Ellenbaas

Ruud de Groote: leraar Dekker

Peter Scheffers: Loedeman(directeur); Aarse (AVO?); Reingoud (metaal, hout, touw?); Van Maanen (sport).

Koos Wernke: Bob Dekker (wij hadden met alle leraren wel een goede verstandhouding)

Jack Hoornweg: Telgt, Visser, van der Horst, Dekker,

Anton de Jong: Bob Dekker

Lia de Vaan: de heer Boon (Havenleer) en de heer Elenbaas (Handarbeid)

Herman Stuyvers: Bob Dekker

Ben Hofs: Baas: Jan Bijl. Leraar: Pols

Cor Batenburg: Dhr.Telg

Anton Vos: Mr Loedeman, MrAartsen, en een groningse baas hij was een eerste stuurman bij de Lloyd geweest

Albert Knoop: Eggink, Duindam, Goris.

Michiel van Leeuwen: Dekker, Bas raap

Cornelis Braber: Telgt/Dekker

Theo Jansen: Reijngoud/Aarsen

Rob Closman: Bob Dekker Leraar , Henk Deering Leraar, en Baas Henk Seegers.

Bob van Brenkelen: Pols, Telgt, Groenendijk, Dekker, Visser.

Ronald Bram: max. vreeswijk

Aart Visser: Waldi Telgt, Dekker, Rijngoud, Visser,Wil van Zutfhen

Hans Maat: Visser, Telgt (?)

Ronald van Pelt: Dekker Limpens

Dirk van Straaten: v/d Heezen?(metaal leraar), Dekker(muziek  & engels leraar), Aarts? Knopen en splitsen

Mark den Hartog: Telgt, Dekker, Aarse, van Zutphen (Gym)

Willem Smits: Dekker

Ruud van Reine: Aartsen en Piet Visser

Cock van der Bogt: Telgt, Dekker, Groenendijk en natuurlijk  Baas. Aarse

Theo Serraarens: Aartse

Izaak Huizinga: melssie rijngout //metaal//

Fred Huisman: leraren Dekker, Philips, Drent, van Katwijk, Lanser, Visser

Peter Michels: Hr Max en Maagdenberg

Henk Zegers: Dekker

Jan Hendrik Kuipers: Baas , instucteur henk van ’t houdt leraar, groeneweg, telgt

Hans Staat: Aarsen. van Zutphen, van der Wiele

Dirk Pieter Overhand: Visser/Smit/Telgt/Jonge van Zutphen

Martin Serraarrens: Dekker en Deering



 

En we besluiten deze pagina met een puzzeltje

Wie was deze leraar (links) die gedurende zeer korte tijd aan de Havenvakschool verbonden is geweest (ca. 1959/1960) maar dit milieu toch niet het zijne vond. Zijn naam kwam overigens ook op geen enkel enquêteformulier meer voor, dus de belangstelling moet wederzijds zijn geweest. Geen probleem, want helden krijgen alleen maar reliëf als er ook antihelden bestaan.



Laatste Nieuws

Velen hebben hem natuurlijk herkend. Het betreft hier de kunstenaar en oud-docent Bouke IJlstra.

Helaas bereikte ons het treurige nieuws dat Bouke (2e helft augustus 2009) is overleden.


 
 
 











 
 
 

 
 





 
 

HENK_AARSE.html


HENK_AARSE.html







 
 


Baas Heeze

 


Baas Reyngoud

 

26 januari 1978. Dr. A.J. Stakenburg ontvangt uit handen van Burgemeester A. van der Louw twee hoge onderscheidingen

Hallo mannen van nu. Wie zijn jullie? Wie herkent zichzelf in één van deze bridgers of misschien een schoolmaatje. Laat van je horen, en vertel het verhaal erbij.

REACTIE: Enkele weken na deze publicatie - fantastisch één de jongens van weleer heeft zich gemeeld, te weten Dick Soek en hij weet bovendien de namen van de anderen ook nog. Dick laat weten dat deze foto is genomen in 1955 thuis bij de heer Van Katwijk, en dat het hier inderdaad een bridgeles betrof zoals bovenstaand al wordt gemeld.

V.L.N.R. Wim Rosbergen, Dick Soek, Joop Pak en Ton Overgauw.