DE BESTE HAVENVAKSCHOOL TER WERELD

 

ONZE ECHTE

HAVENTAAL

In september 2011 verscheen het boek “De Havenman”, met als subtitel “Rotterdams voor Gevorderden”. Ook al vanwege de bescheiden prijs, een tientje, vond het boek gretig aftrek onder al diegenen die de Haventaal en het Rotterdams niet willen vergeten.


Kort daarop verscheen alweer een tweede druk, en daarin ook een kort overzicht met wat de media ervan vonden.


ROTTERDAMS VOOR GEVORDERDEN - voor noppie, dus voor niks


Het is natuurlijk altijd leuk als een boek goed wordt verkocht, maar nog veel interessanter vond ik de gedachte om het aan mijn oude maten van de Havenvakschool ter beschikking te stellen, zonder financieel gewin.


Dus ik vroeg mijn uitgever Scriptum toestemming om het op deze site gratis te mogen weergeven omdat zich hier degenen bevinden die de taal spreken en hebben gesproken, de Oud-HVS-ers dus, en die er misschien nog wel meer plezier aan beleven dan andere belangstellenden.


En daarmee ging Scriptum akkoord, dus op deze pagina’s (zie keuzemenu hieronder) bevinden zich alle Haventermen, maar ook vele Rotterdamse gezegdes, woorden en de betekenissen ervan die in De Havenman zijn opgenomen.


En nu kan het zomaar zijn dat jullie, de deskundigen dus, al lezende, Haventermen kennen die hier nog ontbreken, of dat je bij een bepaalde uitleg van een begrip een kanttekening wil maken. Meld dat meteen per e-mail, want dan kan de woordenlijst worden uitgebreid dan wel gecorrigeerd.


Doe mee dus aan het verder schrijven van een boek waarin onze geschiedenis voor wat betreft de taal die we tijdens het werken in de havens spraken, en al wonende in Rotterdam, aan te vullen; voor een ongetwijfeld roemrijk nageslacht dat zich zal verbazen over dingen die voor ons zo vanzelfsprekend waren.


Overigens, als je toch de papieren versie in bezit wilt hebben, dat is natuurlijk toch handzamer, dan krijg je dat voor die minimale prijs thuisbezorgd en wel, binnen een dag.


WANT WAT IS ER LEUKER OM DIT BOEKJE CADEAU TE DOEN AAN FAMILIELEDEN, KENNISSEN, HAVENRELATIES OF ROTTERDAMMERS DIE NOG STEEDS HUN EIKGEN TAAL NIET SNAPPEN, VOOR EEN VERJAARDAG, OF ZOMAAR OM JE GENEGENHEID TE BETUIGEN.


WWW.BOL.COM

MAATJE VAN DE HAVENVAKSCHOOL


Een zeer geleerde Prof uit Leiden

Die vele talen meester was

Die Perzisch en Latijn beheerste

En Russisch als ontspanning las

Die man dan kwam op zeek’re morgen

In onze havenbuurt terecht

En zette beide oren open

Voor wat daar alles werd gezegd


“He, opstapper, dat dooie varken,

Is voor het mopperen nog voor jou,

En zoek je soms de natte jassen?

Die liggen tussen piek en klauw.

Vanmiddag zal je moeten plompen,

Tenzij je bij het flensen staat.

En zorg maar dat de zwarte bende,

Niet met je naar het vlotje gaat.”


De knappe Prof stond raar te kijken.

Wat riep die man daar allemaal?

Het was geen Grieks en geen Tunesisch,

Wat was het dan toch voor een taal


Een maatje van de Havenvakschool

Hielp onze Prof snel uit de droom.

“Dat rooie varken is een baaltje

Met Roggebloem Prof heel gewoon.

Een opstapper is een beginner

En mopperen is de korte schaft.

De natte jassen: lege koeien.”

Toen zei professor: “Fabelhaft”


“Dat Piek de Voorkant van het ruim is

En Klauw daarvan de achterkant,

Behoef ik U toch niet te leren?”

Zo vroeg ons maatje bijdehand.

En Plompen? Wel dan gaan de balken

Zo - met een plomp - goed overboord

De Balken bindt men saam tot vlotten,

Daarvoor is Flensen dan het woord.”


Professor streek eens langs zijn sikje,

Want het zat hem behoorlijk dwars,

Dat hij van al die woorden,

Nog minder afwist dan een snars.

Daarom zei hij met een schamper lachje:

“Ja Jongmens, ‘k begrijp het best,

Die zwarte bende op dat vlotje,

is nu zo duidelijk als de rest.

Dat zijn natuurlijk kolensjouwers,

die op geflenste balken staan.”


Het maatje keek de hooggeleerde,

Uit een oog zeer wantrouwend aan.

“Neem mij nou effe in de veiling.

Het vlotje dat is het bureau

Van haven en rivierpolitie.

Dat snapt het kleinste kind toch zo!

En Zwarte Bende...kolensjouwers?

‘t is de douane, beste Prof,

In Haventaal, neem me niet kwalijk,

Haalt u beslist een grote sof.”


Verpletterd ging Professor henen,

droop af gelijk een “natte jas”,

waarbij hij even “zwart” ging kijken,

Als ook de kleur der “bende” was.


Dat ‘s de moraal van ‘t kleine drama,

De les die in dit rijmpje stak,

Denk nooit alleen zo’n Piet te wezen,

Ook Havenleer dat is een vak.!!

Ca. 45 jaar geleden viel mijn oog op een gedichtje. Geen idee meer waar ik het had gezien; dus nederige excuses dat ik de schrijver ervan hier niet met naam kan noemen. Laat hij zich melden.


Ik was eindredacteur van het huisorgaan van Thomsen’s Havenbedrijf en publiceerde deze rijmelarij erin omdat ik gedurende lange tijd een tweewekelijkse column samenstelde met Haventermen.


Die Haventermen werden genoteerd tijdens veel vraaggesprekken met werkende mannen in de put, op de kade’s, en er was natuurlijk ook al over gepubliceerd in die tijd, en onderwezen op de Havenvakschool.


De jaren gingen voorbij, het gedicht en het betreffende nummer van Thomsen-nieuws verdwenen evenzeer, en het lollig geschrevene was nergens meer terug te vinden.


Totdat het onlangs weer bovenwater kwam, dankzij Oud-HVS-leerling H.P. van der Burg die het voor een eigen rapportage over de geschiedenis van de SVZ uit dat Thomsen-nieuws had overgeschreven en in zijn werkstuk had opgenomen.


Prachtig, terug bij af, en zo blijft dat gedicht, door opname hiernaast, dus voortbestaan.

Lees:

De Havenman

Rotterdams voor Gevorderden


en zendt ons per mail welke woorden of begrippen er nog aan ontbreken