DE BESTE HAVENVAKSCHOOL TER WERELD
 
ALLE HAVENTERMEN OP DEZE SITE: 
VOOR NOPPES

   toets hier:
 voor echt de TOTALE Haventaal
HAVENTAAL.htmlHAVENTAAL.htmlshapeimage_2_link_0shapeimage_2_link_1

Lang geleden. Maar daar waar de nood het hoogst was, deelden ook vrouwen in het zware havenwerk

Zijn wij het vergeten of weten we ’t nog? Kapzakken

Links: Zo was het tot 2011. Maar (rechts) in 2012 was dit er nog van over. Geen dank aan het STC voor deze afschuwelijke vernietiging. 


ZIE VOOR VEEL MEER DROEFENIS:

“DE AFBRAAK”

En met deze advertentie begon het in 1953. Flinke jongens gezocht, als het kan “zoons” van havenarbeiders.


Dat zou al gauw een vergissing blijken, want die “havenarbeiders” gunden hun zoons meestal wel wat anders dan het werk dat zijzelf deden.


Dus kwamen ze overal vandaan en zo werden de zoons zonen, en veel later zelfs dochters, uit alle milieus van gebieden binnen en buiten Rotterdam.

En zo zagen ze er bijvoorbeeld uit.

Een van de eerste lichtingen leerlingen.


Geen gespeelde lach op de gelaten maar gewoon een eerlijke uiting van pret, van plezier, want er viel zo ongelooflijk veel te lachen op die school dat het ook in dat opzicht

De Beste Havenvakschool ter Wereld werd.


Oud-leerling Hans van der Walle meldt:

…de tweede van links is van Leeuwen. Ik meen me te herinneren dat z'n voornaam Gerrit is zesde van links ben ik zelf, Hans van der Walle…”.

Helemaal links moet Jan van de End zijn.

56 jaar later tijdens het appel van het grote reünie-afscheid van de Havenvakschool op 12 september 2009.


De nagelinspectie.


Dezelfde oud-leerlingen tijdens de vlaggenmastinspectie, enigszins ontdaan van hun jeugdigheid niet van hun brutale humor.

En zó zien de meeste foto’s er uit die op dit moment van overal ter wereld aan ons worden toegezonden. Vergeeld en verkreukeld opgeborgen in oude schoenendozen of verschrompelde albums, maar nog net goed genoeg om te dienen als bewijsstukken van het langdurige bestaan van de Havenvakschool.


Op deze foto Koos van de Reep die bijna 50 jaar terug hier tijdens zijn eerste leerjaar werd geportretteerd. Zelf meldt hij:

 

“Via een kennis hoorde ik van de reünie van de havenvakschool,omdat mijn naam niet op de lijsten voorkomt, ik zou daarbij nog het volgende willen vertellen over mijn tijd op Havenvakschool.

Mijn naam is Koos van de Reep, geboren op 25-09-1948, schooljaar van 1961 t/m1963, daarna het leerlingstelsel.


Wij waren de eerste jongens uit Brabant die met een auto en toen met busje pendelden naar de Havenvakschool. Ik ken nog maar 2 achternamen te weten: Dhr. Huffmeier uit Bergen op Zoom en Dhr. Derene uit Oud Gastel.

Ikzelf kwam toen uit Roosendaal. Hierbij nog een foto van mij in het kabelgat van de Hr. Visser.”  


Nogmaals: het beroemde dagelijkse vlaghijsen, hier op de in 1959 geopende nieuwe Havenvakschool aan de Waalhaven (en voor het eerst geïntroduceerd in 1953 op de Havenvakschool aan de Maashaven).

En wie uit die eerste 10 jaren van de Havenvakschool kent hem niet: Baas Aarse (links). Maar wie staan er zo keurig voor hem in het gelid?


Oud-HVS-leerling Toon de Kraay kent na een halve eeuw nog enkele namen. Op de linker-foto: v.l.n.r. (Baas Aarse niet meegeteld) 3e is Jos Koks, 5e Toon de Kraay zelf, en 7e Jan van de End; 2e van rechts (die er maar half op voorkomt) is Teun Fabrie.

Deze groep is overigens dezelfde als die op de kleurenfoto van de acht lachende binken hieraan voorafgaand.


Hans van der Walle reageerde aanvullend als volgt: “…Baas Aarse niet mee gerekend - eerste van links Willem Stoute(n), tweede van links Jan Vermeulen, en bij de vlaggenmast ondergetekende met de armen langszij: Hans van der Walle…”. 

Een verzuim goedmaken

Helaas is de erfopvolger, het Scheepvaart en Transport College (STC), in 2003, dus 50 jaar na dato “vergeten” een halve-eeuwfeest van de Havenvakschool te vieren (trouwens, in 2013, bij het 60-jarig bestaan constateerden wij opnieuw Alzheimer bij het Scheepvaart en Transport College). Het leek er zelfs op alsof die school nooit had bestaan. Vandaar dat het initiatief ontstond het zelf maar te doen. 

Ook al omdat het in 2009 precies 50 jaar geleden was dat een nieuwe Havenvakschool aan de Waalhaven, als ultra moderne opvolger van de krakkemikkige bouwwerkjes sinds 1953 op het terrein van Thomsen’s Havenbedrijf aan de Maashaven, in gebruik werd genomen, en destijds werd geopend door de toenmalige Minister van Onderwijs, de heer Cals (zie foto links). 

En nu is het door toedoen van de erfopvolger van de Havenvakschool, het STC, zover gekomen dat de school aan de Waalhaven zelfs volledig is afgebroken, zodat er niets fysieks meer is dat nog kan worden herdacht. 

Niemand was er op het idee gekomen het beroemde oefenschip voor het nageslacht te bewaren en ter beschikking te stellen aan bijvoorbeeld het Havenmuseum zodat tot in lengte van dagen de herinneringen aan het Rotterdamse Havenwerk behouden konden blijven. 

Het leek erop alsof de huidige bestuurders van het STC er een belang bij hadden het gehele verleden van de Havenvakschool waarover op deze site nu zo veel valt te lezen en te zien, te deleten, weg te stuffen uit de annalen van de Rotterdamse havengeschiedenis.

In de fusie van allerlei haven en transportopleidingen van 1990 lag letterlijk de opdracht besloten: “namen en aanduidingen van vroegere gebouwen of opleidingen dienen zo min mogelijk te worden gebruikt. Zowel bij insiders als voor buitenstaanders zorgt dit voor helderheid. Het uiteindelijke doel van het naamsgebruik dient de bekendheid van het STC, onafhankelijk van de hardware van een gebouw.”

Een onnozele en ondeskundige opvatting dus want daarmee verdween voor lange tijd het begrip “Havenvakschool” uit de Rotterdamse havengeschiedenis, de emoties en de vernieuwingen. Want met welke aanduiding maak je jongeren nu meer duidelijk waar het om gaat bij de keuze voor een vakopleiding in de haven: de Havenvakschool of het STC? Tot op de dag van vandaag zijn STC-bestuurders niet in staat hierover verantwoording af te leggen of deze vergissing te onderbouwen, hoewel met de start van een nieuwe Havenvakschool (2012) aan de Waalhaven, que naamgeving, enigszins aan schuldbekentenis wordt gedaan. 
 
Ere wie ere toekomt

Ondergetekende, tevens oud-leerling, heeft tezamen met de populaire krant De Oud-Rotterdammer het voortouw genomen om de herinnering aan de HVS te reactiveren, en wij stellen ons voor dat deze site het blijvende bindmiddel is en blijft voor de vele honderden zo niet duizenden oud-leerlingen die zich al hebben gemeld, maar ook de vele onvindbaren die nog van zich moeten laten horen. 

En dat lukt zeer behoorlijk want er kwam in 2009 een reünie voor 330 oud-leerlingen, met bovendien 60 personen op een wachtlijst, (12 september 2009) met stevige inbreng van de oud-leerlingen en -leraren van de vroegere HVS zelf. 
Met name al die personen uit de eerste jaren van deze Beste Havenvakschool ter Wereld waren ruim vertegenwoordigd.
Dat gaf een hoop heisa en werk, maar dankzij velen die een steentje bijdroegen leidde dat tot iets ongeëvenaards. 
Neem kennis van de aparte pagina’s die daarvoor werden ingeruimd.   
 
Links: Frans Kruis (†) -  in 1943 de prijswinnende bedenker, dus de stamvader, van de Havenvakschool (zie in het keuzemenu: De Grondleggers). Hem komt de eer toe het allemaal voor ons te hebben bedacht.
Velen maakten tijdens de reünie van september 2009 kennis met zijn nazaten (diens kleizoons Frans en Jan, en vroegen hen honderd-uit over opa, hartstikke leuk toch?

Tot op dat moment (2009) wist niemand van Frans Kruis af. Wij ontdekten de geschiedenis na een intensieve speurtocht in het Rotterdams gemeentearchief.

Bij de erfopvolger, het Scheepvaart en Transport College, werd zijn bestaan na onze ontdekking zelfs ontkend, later in twijfel getroffen en uiteindelijk moest men met hangende pootjes toegeven dat onze vondst correct was en dat Frans Kruis de eerste was die een Havenvakschool had bedacht en voorgesteld, en stelde men de eigen gebrekkige geschiedenis bij. 
Daarom treft men in de nieuwe Havenvakschool van het STC aan de Waalhaven nu een zaaltje aan dat zijn naam heeft gekregen. Jammer dat daar eerst zoveel gebekvecht met ons aan vooraf moest gaan.

Uitgewaaierd

Vooral koesteren wij, hier op al deze pagina’s verzameld, een collectieve herinnering aan dat prachtige instituut zelf dat er in deze vorm niet meer is en dat wij vrijwel zonder uitzondering als een onderwijsvorm in gedachte hebben dat grote invloed heeft gehad op de rest van onze levens. Het is niet overdreven: want vooral dat laatste wordt uit alle delen van de wereld door oud-leerlingen aan mijn adres gemeld.
 
Vanaf Nieuw Zeeland tot Californië en van Australië tot Schiedam. Want wij kwamen namelijk vervolgens overal terecht.
Wij werden namelijk behalve Havenwerker ook Dominee, Politie-inspecteur, Entertainer in Benidorm, Ombudsman/Vakantieman, Eigenaar van een taxibedrijf, Fotograaf, Schipholdirecteur, Uitvaartondernemer, Advocaat en Wereldreiziger en nog veel meer. 

En veel van hen, de oud-leerlingen dus, meldden zich dan ook na ruim een halve eeuw voor die eerste reünie, en nadien tot op de dag van van vandaag evenzeer. 
En nu voor de toekomst: blijf deze pagina’s raadplegen en er zo mogelijk met materiaal aan bijdragen omdat ongelooflijk inspirerende en nuttige instituut, de Havenvakschool van weleer, de beste ter wereld, te herdenken als een onderwijsmodel waar zeer velen die actief zijn in het huidige onderwijsveld nog veel van zouden kunnen leren..
 
Hartelijke groet,

Frits Bom (oud-leerling) – initiatiefnemer Havenvakschool-reünies
mailto:info@havenvakschool.com?subject=--vergeet%20niet%20naam%20en%20(e-mail)adres%20door%20te%20gevenshapeimage_3_link_0



Links: En geloof het of niet. Dus geloof het maar wel. Ruzies tussen leerlingen, maar ook tussen leraren en leerlingen werden in de jaren vijftig en zestig soms na schooltijd (na vieren) achter de HVS met bokshandschoenen officieel uitgevochten.


De winnaar was steevast degene die de ander een flink pak op zijn donder had gegeven. Dit, ter beoordeling van omstanders die bestonden uit leerlingen, maar ook LERAREN, die aangesproken werden met de titel “baas”, die dit een wijze techniek vonden om geschillen bij te leggen.


Ze hadden gelijk, want de volgende ochtend had niemand het er meer over en de kameraadschap was veelal hersteld.

En zo delfde ook wel eens een leraar het onderspit.

Maar die zagen wij dan meestal niet meer terug.


 
Nooit voel je je geheel verlaten,
als hier je mensch-zijn aanvang nam,
door wat van kindsbeen af je eigen en lief was.
Dat is Rotterdam.
 
 
Onderstaand: Velen van ons zijn uitgezworven, nationaal en internationaal,
en veranderden na een aantal jaren in en buiten de havens van beroep en werkkring.
 
 Daarom bewerkte ik het beroemde Rotterdamse gedicht van Jan Prins,
 niet alleen in relatie tot mijn eigen periode op en na de Havenvakschool.
 
Want treft de heimwee niet al degenen die om welke reden dan ook elders terecht kwamen?
 
Zo zal elke Oud-leerling zijn herinneringen hebben aan een leven waarin je nooit meer van de havens en de stad loskwam…
…waarheen het lot je ook voerde.
Een nieuwe en aangepast tekst dus, voor de meesten van jullie.
Uiteraard liet ik de dramatische bovenstaande belangrijkste slot-passage van Jan Prins onaangetast. 

                               Frits Bom 1944-)

                                                                     

 

Te Rotterdam ben ik geboren,
onder de adem van de Maas.
Hier liep ik, met mijne eigen stilte,
temidden van het straatgeraas.

 

In zwaar beladen stukgoedschepen
ben ik er havengast geweest.
Door heel de stad heb ik gezworven,
maar aan de kaden toch het meest.

 

Daar lag die stoet, uit alle streken,
Teringwerk, niet zonder gevaar,
duizend schepen, balen, tot in de hemel,
of in die ertsboot, vol en breed en zwaar,

 

Bij bedrijven met verloren namen,
meer dan elf, als ik mij niet vergis,
Thomsen, Blauwhoed, Pakhuismeesteren
of Müller, dat gebleven is

 

Dat waren ze, daar in de verte
vertrouwend in hun eigen kracht.
Ze wilden onafhankelijk blijven
Het lukte niet, ze zeejen overmacht.

 

Maar wat gebleven is in al die jaren
en 't weerzien mij tot vreugde brengt.
dat alle geuren uit de wereld
hier met elkaar waren gemengd.

 

Jan Prins rook koffie bij de Draaisteeg.
Ik snoof bij 't Boerengat de teer en touw.
Een zwavellucht wees naar de SpoorWeghaven;
't was Tapioca bij het Poortgebouw,

 

Naar huiden rook het aan de Keilehaven,
een kade verder: vis en kaas.
Soms was de lucht van gist of olie
en dan van jute weer de baas.

 

Daaro waren het de specerijen
uit Bombay of Batavia.
Citroenen die we snoven op de Veerlaan,
Of uien aan de Spaansche ka.

 

Pier 6: dat was de lucht van houten balken
bij het Entrepot geurde tabak.
Kortom er viel geen reuk te ruiken,
die aan dit havenbeeld ontbrak.

 

Maar later, toen ik voor heel ander werk
in veel Vakantielanden kwam,
kon het mij dikwijls overvallen;
dat ik dach: het ruik hier as in Rotterdam!

 

En daarmee kwam dan in zijn volheid
dat eene beeld mij voor de geest,
waartegen zich ons leven tekent:
de stad, waar men is kind geweest.

 

Het is, of vanuit deze haven
iets over heel de wereld drijft,
waardoor, waar je het lot mag voeren,
je toch binnen haar omtrek blijft.

 

Want als je later komt te werken
om 't even: in Hilversum of Gelderland
Steevast ga je toch bemerken
Die roep om terug naar Rotterdam, houdt stand, want...

 

Reis je naar Sidney of naar Kaapstad,
naar Spanje of naar Baltimore,
vlieg je over alle hemelsbreedten,
vaar je alle wereldzeen door,

 

Nooit voel je je geheel verlaten,
als hier je mensch-zijn aanvang nam,
door wat van kindsbeen af je eigen en lief was.
Dat is Rotterdam.

 

***

Jan Prins (1876-1948) synoniem van C.L. Schepp



HET GROOT 
HAVENVAKSCHOOL-ARCHIEF   

Toets hier: 
Groot HVS-archiefARCHIEF_HVS.htmlARCHIEF_HVS.htmlARCHIEF_HVS.htmlARCHIEF_HVS.htmlshapeimage_5_link_0shapeimage_5_link_1shapeimage_5_link_2shapeimage_5_link_3

Onder en rechts: het traditionele ochtendappel zoals dat 60 jaar terug was bedacht en zich tot heel lang nadien voltrok.


TE ROTTERDAM BEN IK GEBOREN http://www.youtube.com/watch?v=WrNDYNKZgxU&feature=feedlikshapeimage_6_link_0
TE ROTTERDAM BEN IK GEBORN http://www.youtube.com/watch?v=WrNDYNKZgxU&feature=feedlikshapeimage_7_link_0

Een poosje terug stuitten wij op deze bovenstaande ontroerende en dramatische tekening van vooroorlogse havenarbeiders (jaren 20 en 30) die in de kroeg smeekten om in aanmerking te komen voor werk. Qua uiterlijk zwaar getekend en gehavend vanwege de door en door zware arbeid, met werktijden die met gemak de 24 uur konden overstijgen vond dagelijks (meerdere malen per dag) het oneerlijke gevecht plaats wie wel en wie zich niet zich mocht melden of voor de zoveelste keer afviel.


Met drank en andere giften werd getracht de botenbaas over te halen de gever een taak te gunnen. Bekend zijn de verhalen dat degeen die zelfs het hondje van de baas een balletje gehakt gaf steeg in de gunst van de man die belast was met het uitdelen van werk.


Hartverscheurende taferelen waarvoor sommigen, zoals werkgever Dr. Jan Backx en Frans Kruis (zie andere pagina’s op deze site) zich beijverden om er een eind aan te maken, hetgeen eigenlijk pas na de oorlog goed zou lukken.


Wie weet er meer van deze tekening. Wie maakte de impressie, waar komt hij vandaan. In dit aangrijpende emotionele tafereel ligt veel vast van waaruit ook de latere Havenvakschool zou voortkomen; niet alleen voor de verheffing van de arbeid maar ook van de arbeider zelf.


Aan degenen die daar voor zorgden en vochten hebben wij, en onze gezinnen, immers te danken dat wij in deze prent vanaf de jaren vijftig niet onszelf hoeven te herkennen.


Wat een waardevol kunstwerk. Voor nog meer Havenarbeid en Kunst, ga naar de FOTOPAGINA’S

150 JAAR HAVENARBEID











Op de lancering van de documentaire “150 jaar Havenarbeid”  (september 2013) is in Rotterdam zeer positief gereageerd. Variërend van de Oud-Rotterdammer met een hele pagina waarin het “een schitterende documentaire” wordt genoemd, tot zeer veel e-mails met enthousiaste en waarderende woorden, is de productie nu al op grote schaal in menig huiskamer terecht gekomen (en ook gezien ondanks de forse zit van bijna 4 uur).


Op TV-Rijmond werden in de maanden september en oktober ruim 130 promo’s uitgezonden waarin de waarde van het project “150 jaar Havenarbeid” werd belicht, en waarmee de uitgever liet blijken hoezeer dit geschiedenisdocument van ons vak van vroeger en nu op goede en amusante wijze is verbeeld.

De “Mediamarkt” in het centrum van Rotterdam besteedde er dagenlang op de grote verlichte schermen op de voorgevel ruime aandacht aan (zie rechts), en bij de signeersessie in Boekhandel Snoek op de Meent meldden kopers zich al een half uur voor het aangegeven tijdstip om er een Dvd-box op te halen.

...LEES VERDER...

Rotterdamse havenarbeiders van voor 1900.

Deze bootwerkers waren werkzaam in het graanbedrijf; in een periode lang voordat havenarbeid als vak werd erkend.


Onder: Meer onze tijd. De schoolploegen. Jaren vijftig t/m tachtig.

Links: Simon Stokvis (Sjoerd Pleijsier) overhandigt in het voor deze gelegenheid feestelijk ingerichte café De Ballentent het eerste exemplaar van de 3-delige Dvd-box aan de maker Frits Bom. (Foto: John Verhoeven)


En buiten op grote schermen bij de Mediamarkt wordt er in superformaat de aandacht op gevestigd.

Het wordt nu echt hoog tijd dat er in Rotterdam een beeld verschijnt voor de Havenarbeider. Niet dat er iets mis is met het monument voor de Gastarbeider dat op zondag 10 november jl. een plaatsje kreeg in het Afrikaanderpark (zie rechts), maar het is toch diep droevig dat het in deze stad nooit kwam tot een gedenkteken voor de honderdduizenden havenwerkers die de afgelopen eeuwen onze stad zo vermaard en betekenisvol hebben gemaakt. 

En van die massale hoeveelheid bootwerkers hebben er in al die jaren vele honderden het leven gelaten, vanwege de zwaarte van het werk en de onveiligheid ervan. En waren de tienduizenden havenarbeiders uit Brabant, Zeeland en de Zuid-Hollandse eilanden dan in principe geen Gastarbeiders die hier nodig waren om de eerste haven van de wereld te worden? (LEES VERDER - LAATSTE NIEUWS)

BOOTWERKERS


Eindelijk kunnen wij hier op deze site het complete boek “Bootwerkers” gratis aanbieden. Bovendien is het zeer authentiek geïllustreerd. Voor misschien 99% van de havenmannen- en vrouwen van nu is het bestaan hiervan helemaal nieuw. Een echte verrassing dus.


Het fantastische en buitengewoon komische en realistische schrijfsel over havenarbeiders van ca. 1880 tot 1940, werd in 1952 door diens personeel aangeboden aan de President-Directeur van Thomsen’s Havenbedrijf Dr. Jan Backx.

Backx was op dat moment 25 jaar aan de firma verbonden. Een klein aantal THB-ers ontving dit waardevolle geschrift destijds, maar voor de buitenwereld bleef het totaal verborgen.


Zonder overdrijving kunnen we zeggen dat hetgeen hierin werd genoteerd door de schrijver Charles A. Cocheret mogelijk het meest indrukwekkende relaas is van de wijze waarop de havenarbeiders toen met elkaar omgingen.

Jan Geleynse, alias Jan Tegen-dek, (1926), beroemd/berucht botenbaas bij Thomsen 1e helft vorige eeuw. Hij wordt sprekend opgevoerd in BOOTWERKERS


















KEUZEMENU

CONTACT / E-MAIL

WELKOM op deze site

INDRUKWEKKENDE DOCUMENTAIRE 150 JAAR HAVENARBEID
DOOR FRITS BOM

DE OMVANGRIJKE GESCHIEDENIS VAN DE HAVENARBEID DOOR DR. SJAAK V.D. VELDEN

LAATSTE NIEUWS

ALLE FOTO’S

HVS-BEGIN-artikelen

Het gratis boek:
HET OUDE STUKGOED

Het gratis boek:
BOOTWERKERS

ALLE POST

ALLE HVS-NAMEN

ALLE HAVENTERMEN

DE GRONDLEGGER

DE HELDEN

HENK AARSE

DR.J.PH.BACKX

BOB DEKKER

WALDI TELGT

BAAS VISSER

HANS VAN DER WIELE

WIL VAN ZUTPHEN

OUD-LEERLINGEN ZELF

WAT WE MAAKTEN

WAT WE KREGEN

DE AFBRAAK

COLUMNS

GROOT HVS-archief

CONTACT / E-MAILmailto:info@havenvakschool.com?subject=Vergeet%20niet%20naam%20en%20juiste%20e-mail-adres%20te%20vermeldenDVD-150_JAAR.htmlDVD-150_JAAR.htmlDVD-150_JAAR.htmlDVD-150_JAAR.htmlSJAAK_VAN_DER_VELDEN.htmlSJAAK_VAN_DER_VELDEN.htmlSJAAK_VAN_DER_VELDEN.htmlSJAAK_VAN_DER_VELDEN.htmlSJAAK_VAN_DER_VELDEN.htmlLAATSTE_NIEUWS/Artikelen/2017/3/25_JOHN_GROOTEGOED_OVERLEDEN.htmlALLE_FOTO-ALBUMS/ALLE_FOTO-ALBUMS.htmlHVS-BEGIN-ARTIKELEN.htmlSTUKGOED-OPENING.htmlSTUKGOED-OPENING.htmlBOOTWERKERS.htmlBOOTWERKERS.htmlALLE_POST.htmlALLE_NAMEN.htmlHAVENTAAL.htmlGRONDLEGGER_KRUIS.htmlDE_HELDEN.htmlHENK_AARSE.htmlJAN_BACKX.htmlBOB_DEKKER.htmlWALDI_TELGT.htmlBAAS_VISSER.htmlHANS_VAN_DER_WIELE.htmlWIL_VAN_ZUTPHEN.htmlOUDLEERLINGEN_ZELF.htmlWAT_WE_MAAKTEN.htmlWAT_WE_ONTVINGEN.htmlDE_AFBRAAK.htmlCOLUMN.htmlARCHIEF_HVS.htmlmailto:info@havenvakschool.com?subject=Vergeet%20niet%20naam%20en%20juiste%20e-mail-adres%20te%20vermeldenLAATSTE_NIEUWS/Artikelen/2015/8/23_AFSCHEID_VAN_BOB_DEKKER.htmlshapeimage_8_link_0shapeimage_8_link_1shapeimage_8_link_2shapeimage_8_link_3shapeimage_8_link_4shapeimage_8_link_5shapeimage_8_link_6shapeimage_8_link_7shapeimage_8_link_8shapeimage_8_link_9shapeimage_8_link_10shapeimage_8_link_11shapeimage_8_link_12shapeimage_8_link_13shapeimage_8_link_14shapeimage_8_link_15shapeimage_8_link_16shapeimage_8_link_17shapeimage_8_link_18shapeimage_8_link_19shapeimage_8_link_20shapeimage_8_link_21shapeimage_8_link_22shapeimage_8_link_23shapeimage_8_link_24shapeimage_8_link_25shapeimage_8_link_26shapeimage_8_link_27shapeimage_8_link_28shapeimage_8_link_29shapeimage_8_link_30shapeimage_8_link_31shapeimage_8_link_32shapeimage_8_link_33shapeimage_8_link_34shapeimage_8_link_35shapeimage_8_link_36
LAATSTE_NIEUWS/Artikelen/2013/11/11_MONUMENT_VOOR_DE_HAVENARBEIDER.html
Mag je iets dat heel oud is nieuws noemen. Ja dat mag. Want als dat oude nooit eerder te zien is geweest, dan is het zelfs groot nieuws. En opnieuw exclusief op deze site. Waarom gaat het.
Wij kregen onlangs inzage in een privéfotoarchief met bijna 200 nooit eerder gepubliceerde foto’s van havens, havenwerk en havenarbeiders, toen nog bootwerkers, maar voornamelijk “ketoorpikken”, want zo noemden we ze toch, uit de jaren 1924 – 1933. Negentig jaar terug, als dat geen wonder mag
heten.

Het is het unieke persoonlijke album van de vermaarde Jan Backx dat nooit iemand buiten zijn familie in heeft mogen inzien. Dankzij zijn pleegzoon Gijs Pleyte kregen wij toestemming al deze foto’s thans op deze site te publiceren, en dat doen we dan ook met graagte.

We zien nu eens niet alleen slechts de mannen in de put die het zwaarste werk deden, maar ook de bazen, onderbaasjes, chauffeurs, secretaresses, koffietantes, kassiers, kortom de gehele hofhouding (tegenwoordig heet dat “kader”) van de vermaarde en zo vooruitstrevende ondernemer.

Rechts: Jan Backx in 1925

Backx voorzag nagenoeg elke foto van een eigen onderschrift, en we vermoeden zomaar dat velen van onze generatie er hun vader, grootvader of overgrootvader in kunnen herkennen als die ook in de haven, en met name bij Thomsen’s Havenbedrijf, zouden hebben gewerkt.

Bedankt Gijs voor de aanlevering van dit historisch zeer waardevolle album. Velen zullen er machtig veel plezier aan beleven.

Ga naar “alle foto’s” in het keuzemenu.

Kijk zelf maar. Exclusief, nergens anders te zien.

 

ENKELE VOORBEELDEN

HET LIED VAN DE HAVEN


JOHN GROOTEGOED


De alom bekende (wijlen) John Grootegoed, alias John Evergreen, de Oud-leerling die ons al zoveel heeft vermaakt tijdens de laatste reünies (en duizenden gasten in Benidorm) valt ook op YouTube te bewonderen. RECHTS.


LEES, KIJK, LUISTER EN ZING MEE MET DEZE FANTASTISCHE COLLEGA VOOR WIE DE ROTTERDAMSE HAVEN OOK IN HET BUITENLAND ZIJN ALLES WAS.

SEPTEMBER 1953


De eerste illustratie van de dan opgerichte Havenvakschool in de barakken van Thomsen’s Havenbedrijf aan de Maashaven. Voor het eerst gaat de HVS-vlag omhoog. Deze zou nadien nog duizenden malen wapperen. 12 september 2009 werd de HVS-vlag tijdens een plechtige reünie (zie boven) van Oud-leerlingen op de vervolgschool aan de Waalhaven voor het laatst worden gestreken.

Onder: de eerste maand van de nieuwe school in 1953.

HET EERSTE SCHOOLJAAR 1953-1954


Onder: de gymzaal in een van de oude Thomsen-loodsen tijdens het eerste schooljaar. Later zou blijken dat de wanden asbest hadden bevat. Dat kwam aan het licht omdat tijdens het “Trefbal” de wanden met zware “medicijnballen”, waar een aantal knullen in die tijd toe in staat was, de muren hadden verpulverd in de jacht op het neerhalen van een “tegenstander” aan de andere kant van de zaal. Het ging er soms heel hard aan toe. Niet minder zwaar was voor velen het touwsplitsen van de Manillatrossen met de taps-toelopende “Fit”. Heb ook oog voor het Elvis Presley-kapsel van de jonge kabelgast in wording.

Zo lang duurt het nog om op grote schaal zeer feestelijk te herdenken dat de Havenvakschool 65 jaar terug aan de Maashaven werd opgericht

(7 september 1953).  Kun je het nog volgen?

 

De meest recente e-mails die op deze site binnenkomen en bestemd zijn voor de redactie of andere lezers zullen in het vervolg eerst hieronder, dus op deze plaats, te vinden zijn, en vervolgens worden verplaatst naar de rubriek “alle post” uit het keuzemenu (links boven).

Door naar die rubriek te gaan kunt u ook reageren op de binnengekomen berichten. Indien het een reactie betreft: vermeld het nummer dat boven elke binnengekomen e-mail bovenaan wordt vermeld.

1960: DE EERSTE BEWEGENDE BEELDEN VAN DE

HAVENVAKSCHOOL WAALHAVEN

HET OUDE STUKGOED
het complete boek (toets hier) GRATIS
-voor oud hvs-ers en lezers van deze site-
de echte geschiedenis voor
 Havenvakschool-betrokkenen
(nog meer gratis publicaties/boeken over de havenarbeid op deze site:
DE HAVENMAN, BOOTWERKERS, GESCHIEDENIS HAVENARBEID)HAVENTAAL.htmlBOOTWERKERS.htmlSJAAK_VAN_DER_VELDEN.htmlSTUKGOED-OPENING.htmlshapeimage_10_link_0shapeimage_10_link_1shapeimage_10_link_2

DE BESTE HAVENVAKSCHOOL TER WERELD

BESTOND NOG LANG


Hoe krijgen we het
nu?


Was kennelijk iedereen ervan overtuigd dat de Havenvakschool aan de Waalhaven in 2010 zo onoprecht en volstrekt onnodig geheel is afgebroken door het Scheepvaart & Transport College, de Beste Havenvakschool ter Wereld met het beroemde oefenschip aan de voorzijde blijkt er nog steeds in volle glorie jarenlang te hebben gestaan.


En er werden zelfs weer “open dagen” georganiseerd.   

 

Het interessante nieuws plus de hierbij gepubliceerde foto’s die getuigen van deze waarheid kwamen tot ons dankzij de oplettendheid van Henny Hartog die wel eens wilde weten welke de afstand is/was tussen de Havenvakschool en zijn woonadres en daarvoor Google raadpleegde (zie zijn ingezonden e-mail). En wat bleek:


Google werkt met streetview-plaatjes die tenminste vele jaar oud zijn. Daar waar de superprovider er met zijn zoekmachines elke seconde prat op gaat de snelste communicator in het universum te zijn, blijkt er bij deze dienst van een logheid sprake die zijn weerga niet kent. Het is zelfs een gevaarlijke dienst omdat er t.b.v. miljoenen geïnteresseerden zeer verouderde illustraties worden gepresenteerd die de schijn van actualiteit hebben. Belanghebbenden van wat er op te zien is kunnen op deze wijze ernstig worden gedupeerd, bijvoorbeeld bij verkoop van bedrijfspanden, woningen of bestemmingsplannen die allang zijn veranderd etc. etc..


Nu kan ons dat in dit geval weinig schelen want er is al teveel gebeurd om de beroemde Havenvakschool van destijds te verdonkeremanen, dus deze Google-streetviews van 6 jaar oud, en tot voor kort nog steeds gepresenteerd alsof ze van vandaag zijn, mogen van ons er nog lang blijven staan. Ook al omdat ze een prachtig stukje van de historie weergeven want het betreft hier een 360 graden-foto zodat de bezichtiger de foto ook naar de noord- west- en oostkant kan draaien en ziet dat de vele kantoren aan de overkant, waar de Waalhaven een deel voor werd gedempt, er nog niet waren, en links en rechts de toestand van vroeger nog reëel schijnt.


Een prachtige Google-vergissing, die we van harte toejuichen. En wie zelf nog eens rond wil toeren bij de Havenvakschool van destijds, toets op het handje in de “historische” foto van “nu” hieronder.
 

Voor het laatst bijgewerkt


maandag

19 JUNI 2017

WAT NU DE MAASVLAKTES ZIJN

          2016-18


      Donderdag 22 december 2016



Geachte (ex) collega,


Graag wil ik in de toekomst post ontvangen via e-mail van alles wat maar met de haven te maken heeft of had. Is deze mogelijk er? Mijn naam is Loek Kannegieter. Ben werkzaam geweest als controleur bij de firma de Beukelaar 1970-1990. Daarna Captain Walter Muller 1990-1998. Als laatste CWM Survey and Inspection 1998-2008. Nu al ruim 5 jaar met pension. Bij voorbaat alvast bedankt, (als het mogelijk is).


Met vriendelijke groet,


Loek Kannegieter

Oud Beijerland



Red.: Beste Loek. We hebben je met naam en adres toegevoegd aan de namenlijst van Oud-betrokkenen van de Havenvakschool. Het verzenden van post doen wij niet vaak - eigenlijk alleen als er evenementen zoals een reünie of ander Havenvakschoolnieuws in het verschiet liggen. Wat ons betreft is zoiets in het komende jaar te verwachten, maar zijn daarbij afhankelijk van initiatieven door oud-leerlingen die daar de mouwen voor willen opstropen. Op deze plaats kunnen ze steun krijgen in de communicatie naar de vroegere maten toe. Vandaar dat het belangrijk is dat ook jij je naam- en adresgegevens toezond. Bedankt daarvoor.


Zie ook: Post 2016

 

          2017-1


      Dinsdag 24 januari 2017



L.S.


Toevallig kwam ik terecht bij het surfen op internet bij de verhalen over de havenvakschool.

Heel veel gegevens en verhalen zijn mij bekend.

Waardoor komt dat?


Mijn vader A.W.Janse was hoofdinspecteur Technische Dienst van Thomsen’s Havenbedrijf.

In de beginfase, de start van de havenvakschool op het terrein van Thomsen heeft mijn

vader hier veel bijgedragen aan de ontwikkeling van deze school.


Merkwaardig is daarom dat ik nergens ook maar een woord of foto vind over hem.


Vr.groet, F.Janse


Red.: Een interessante mededeling waarvoor dank. Echter in al onze naspeuringen zijn wij, toch redelijk bekend met de namen van degenen die de HVS in de jaren vijftig tot stand hebben gebracht, de naam A.W. Janse niet tegengekomen. Dat zegt overigens niets over zijn mogelijke betrokkenheid bij de opbouw van de school. Omdat uw vader in dienst was van Thomsen en de Technische Dienst onder zijn verantwoordelijkheid viel, en ook nog specifiek aan de Maashaven, kan het zijn dat hij was belast met de ombouw van stuwadoorsloodsen tot klas- en gymlokalen die door Thomsen beschikbaar waren gesteld en waarvan de ombouw en de inrichting aan de opening van de school vooraf gingen. Vrijwel zeker bestaat daar geen fotomateriaal van. Mocht iemand zich de naam van uw vader herinneren dan vernemen wij dat op deze plaats graag. Overigens, de technische dienst was gevestigd bij binnenkomst op het haventerrein direct rechts, en dat geheel werd eigenlijk Kabelgat genoemd hoewel het voor meer functies werd gebruikt. De baas daar was in die jaren Kuiper van Veelen.

 

          2017-2


      Dinsdag 28 februari 2017



L.S. Ik heb ook op de havenvakschool gezeten.


Eerst op de Jan Backx en later op de prof Rutten aan de waalhaven.

Heb het tot controleur gebracht een tijdje voor Visser en Timmers gewerkt en later voor Seaport terminals.


Heb op de Havenvakschool veel kunnen leren, vooral handvaardigheden, zoals metaal en houtbewerking en schiemannen maar daar wist al veel van.


Later heb ik mij kunnen omscholen tot Systeem Administrator (ICT).

Dus uiteindelijk heb ik niet heel erg lang in de haven gewerkt, een paar jaar maar.

De precieze jaren dat ik op de Havenvakschool later Haven en Vervoerschool weet ik me niet meer te herinneren.



Groetjes Leen Vermeule.



Red.: Beste Leen, we hebben je toegevoegd aan de namenlijst op deze site ook al omdat wellicht anderen nog weten in welke jaren jij op de Havenvakschool hebt gezeten. Ik vermoed halverwege de jaren 60 dus ongeveer een halve eeuw geleden. Maar misschien beschik je nog wel over foto’s uit die tijd want van de korte tijd dat het opleidingsschop “Jan Backx” aan de Parkkade heeft bestaan is relatief weinig illustratiemateriaal (en ook verhalen) overgeleverd. Dus kijk nog eens in het naaimandje.